WIOSNA  najbardziej oczekiwana przez ogrodników-działkowców przypada w marcu
  ale ta prawdziwa , potrafi zawitać na początku marca, jak i przyjść opóźniona pod koniec kwietnia,

  i  nierzadko w połowie maja , pod postacią "trzech zimnych ogrodników" czy "Zimnej Zośki" postraszyć przejmującym chłodem .

  Nasze wiosenne prace rozpoczynamy od posprzątania tego co przybyło zimą, zwłaszcza z wiatrem.

 

  Od czego zaczynamy :


- usuwamy zabezpieczenia zimowe roślin a zwłaszcza rozgarniamy kopczyki z róż.
  Pamiętajmy, iż możliwy jest powrót ujemnych temperatur i bądźmy przygotowani do ponownego
  zabezpieczenia rozbudzonych już - z zimowego letargu - roślin chociażby papierem falistym czy agrowłókniną, zwłaszcza na noc.
- przygotowując glebę do siewu i sadzenia, przekopujemy ją, gdy nie zrobiliśmy tego jesienią a tę przekopaną wyrównujemy,

  zagrabiając jej wierzchnią warstwę.
  Należy dodać, iż po przekopaniu a przed siewem czy sadzeniem, ziemia musi w sposób naturalny dobrze osiąść co trwa od tygodnia

  do dwóch.
  Jeżeli jesienią nie posadziliśmy drzew lub krzewów, możemy to uczynić teraz, jak najwcześniej, najlepiej nim nabrzmieją pąki.
  Po posadzeniu wskazane jest silne przycięcie korony, gwarantujące lepsze przyjęcie się rośliny.
  Należy także dookoła pnia sformować misy w ziemi, w których będzie zbierała się woda.
- przystępujemy także do siewów gatunków roślin odpornych na niskie temperatury a te wrażliwe nakrywamy folią czy włókniną

   lub wysiewamy do inspektów i na parapety.

 
Warto przypomnieć, iż nakrycie naszych upraw folią lub włókniną, przyspieszy ich wegetację nawet o dwa tygodnie co jest najbardziej

  opłacalne przy  uprawie warzyw a przede wszystkim truskawek.
 
W kwietniu - raczej pod jego koniec - możemy zaryzykować wysadzenie rozsady pomidorów, jednak musimy pamiętać, aby w każdej

  chwili można je było ochronić przed spadkami temperatur, zwłaszcza nocną.
  O tej porze wysadzamy też cebulki roślin kwitnących jesienią lub późnym latem (zimowity, mieczyki).
  Przy sadzeniu roślin cebulowych należy przestrzegać reguły, iż głębokość umieszczenia cebuli w ziemi powinna stanowić jej

  trzykrotną średnicę.
 
Bardzo istotną, niekiedy decydującą o efektach naszych zabiegów czynnością jest nawożenie.
  Oprócz nawozów organicznych, które zastosowaliśmy wcześniej wspomagamy nasze rośliny nawozami mineralnymi występującymi

  w postaci  proszku, granulatu, pałeczek lub płynu.
 
Bardzo praktyczne są granulaty o długim działaniu , których jednokrotne zastosowanie zapewni roślinom "pożywienie" przez cały

  okres wegetacji.
  Dawkując nawozy mineralne postępujemy bardzo ostrożnie, kierując się zaleceniami producenta, gdyż "przenawożenie" może

  doprowadzić do nieodwracalnych zmian i w konsekwencji zniszczenia roślin.
  Najszybciej działają nawozy płynne zastosowane zwłaszcza dolistnie.
  Ogrodnicy w czasie oprysków pestycydami stosują bardzo często dodatek nawozów w płynie.

 

  wiosenne cięcie drzew i opryski

 

  o czym należy pamiętać.

 

   Wiosną należy pamiętać o cięciu, zwłaszcza drzew owocowych, u których wyrastają zbędne, zacieniające

   i zagęszczające koronę pędy zwane potocznie "wilkami" (bardzo łatwo je wyłamać przed zdrewnieniem)

  

   Cięcie i formowanie


   Najdogodniejszym terminem tego zabiegu jest przełom lutego i marca, czyli po największych mrozach a przed pękaniem pąków.
   Należy także pamiętać, iż za późno wykonane cięcie może osłabić kwitnienie, co może w konsekwencji doprowadzić do obniżenia plonu.
   Na czym polega i jaki jest cel formowania i cięcia?
   Formowanie jest to zabieg wykonywany na młodym drzewie lub krzewie, najczęściej tuż po posadzeniu.
   Nadany kształt (formę) utrzymujemy poprzez coroczne cięcie przez cały okres "życia" rośliny.
   Celem powyższych działań jest:
- zapewnienie swobodnego dostępu światła słonecznego nawet w głąb korony, co zagwarantuje m.in. równomierne

   wybarwienie i dojrzewanie owoców.
- zapewnienie przewiewności koronie, zapobiegające dłuższemu utrzymywaniu się wilgoci po opadach (rozwój chorób grzybowych)

   i gwarantuje dostęp pestycydów podczas oprysków.
- usunięcie nadmiernej ilości pędów nie rokujących w nadchodzącym sezonie owocowania (w szczególności tzw. wilków, czyli pędów

   wodnych oraz innych pozbawionych krótkopędów)
- dążenie do uzyskania jak największej ilości pędów i gałęzi skierowanych ku dołowi gdyż one najlepiej plonują a przy obfitym

   owocowaniu, obciążenie nie powoduje ich wyłamywania.
- ograniczenie wzrostu a w następstwie rozmiarów drzewa nie wpływające znacząco na wielkość plonu (efekt ten można też osiągnąć

   poprzez wiosenne cięcie korzeni)

  Powyższa uwaga dotyczy w większości drzew ziarnkowych, głównie jabłoni.
  Z drzewami pestkowymi (wiśnie, czereśnie, śliwy, brzoskwinie, morele, nektarynki) postępujemy delikatniej podczas cięcia i raczej

  indywidualnie.
  Należy pamiętać, iż drzewa pestkowe są wrażliwe na choroby bakteryjne, które łatwo wnikają
  poprzez rany powstałe po ich cięciu i dlatego ograniczamy ten zabieg do niezbędnego minimum.
  Wycinamy więc tylko gałęzie zagęszczające koronę (dostęp światła i powietrza) oraz pędy chore, uszkodzone i suche, usuwając

  jednocześnie znajdujące się na gałęziach zaschnięte zgniłe owoce tzw. mumie, gdyż zimują na nich zarodniki chorobotwórcze.
  Formując koronę przyginamy gałęzie i pędy do dołu za pomocą sznurków i ciężarków. (śliwy)
  Przy uprawie brzoskwiń należy pamiętać, iż owocują one na jednorocznych pędach, więc cięcie powinno spowodować zwiększenie ich

  liczebności.
  W tym samym okresie przycinamy krzewy owocowe, usuwając pędy słabe i starsze(4-5-letnie), na których nie zawiążą się owoce

  (czarna porzeczka owocuje głównie na pędach jednorocznych).
  Pędy te wycinamy przy samej ziemi, co gwarantuje, iż z dolnej części krzewu wybiją silne i zdrowe, gwarantujące owocowanie,

  odgałęzienia.
  Porzeczki czerwone i białe tniemy inaczej, gdyż owocują głównie na krótkopędach.
  W końcu lutego wszystkie pędy jednoroczne skracamy na wysokości około 50 cm nad ziemią, aby dobrze się rozkrzewiły, słabsze zaś

  usuwamy całkowicie.
  Wycinamy także całkowicie 2-letnie pędy malin, gdyż owocują ubiegłoroczne.
  Nowe odmiany malin owocują na przyrostach tegorocznych, które po zbiorach usuwamy.
  Należy pamiętać, iż po cięciu należy świeże rany (zwłaszcza te większe) zabezpieczyć przed wnikaniem chorób grzybowych

  i nadmiernym wysychaniem drewna.
  Do tego celu najczęściej używamy farby emulsyjnej z dodatkiem środka grzybobójczego oraz różnego rodzaju maści i balsamów

  dostępnych w sklepach ogrodniczych.
  

     Kolejną ważną czynnością są opryski.

 

   Ochrona roślin w okresie wczesnej wiosny jest najważniejszą czynnością mającą wpływ na końcowy efekt.

   przed zastosowaniem środków ochrony roślin należy;
- zapoznać się z aktualnym programem ochrony danego gatunku/odmiany
- prawidłowo rozpoznać objawy chorobowe a w przypadku wątpliwości skonsultować z fachowcem.
- dostosować się do sygnalizacji i komunikatów publikowanych przez rejonowy oddział IOR.
- wybrać odpowiedni preparat i zastosować prawidłową dawkę (należy postępować zgodnie z zaleceniami

  zamieszczonymi na opakowaniu  a zwłaszcza przestrzegać terminów karencji).
- wykonywać zabiegi odpowiednim, sprawnym technicznie opryskiwaczem, którego dysza gwarantuje prawidłowe

   rozprowadzenie cieczy roboczej a w  rezultacie skuteczność oprysku.
- przeprowadzać opryski w sprzyjających warunkach atmosferycznych (brak deszczu, wiatru, właściwa temperatura)
- zabezpieczyć się przed kontaktem z cieczą przygotowaną do oprysku (maska, kombinezon, okulary)

 

   Uwaga !!!

  Użycie chemii powinno być niezbędną ostatecznością po wyczerpaniu metod ekologicznych, gdyż np. możemy ręcznie

  usunąć chwasty czy częściowo larwy bądź chrząszcze, ale w przypadku mszyc, owocnic, owocówek, kwieciaków,

  przędziorków i wielu chorób grzybowych, jesteśmy jednak bezsilni.

 

  ponadto   W MARCU  w inspektach i na parapetach wysiewamy rozsadę.

  W marcu sieje się takie rośliny jak:  dimorfoteka , nemezja, aksamitka, portulaka, kocanka ogrodowa, wyżlin (lwia paszcza).
  Przed rozpoczęciem wegetacji przycinamy rośliny krzewy ozdobne. Trzeba usunąć wszystkie uszkodzone, chore i przemarznięte pędy.

  Szczególnie silnie przycinamy krzewy, u których pąki kwiatowe pojawiają się na tegorocznych pędach (m.in. budleja Dawida, tawuła,

  hortensja, wrzosy, wrzośce kwitnące latem, wierzby miniaturowe). Zdecydowanego cięcia należy także dokonać na gatunkach o

  ozdobnych liściach, takich jak perukowiec podolski i dereń biały.
  Rozpoczynamy nawożenie krzewów.
  Pod koniec miesiąca powinno się rozgarnąć kopczyki wokół róż i przyciąć krzewy (patrz przycinanie).
  Gdy ziemia rozmarznie, należy ściągnąć wszystkie zimowe okrywy.
  Czyścimy byliny, usuwamy obumarłe pędy.
  Możemy rozmnażać niektóre gatunki bylin, np. liliowiec, dzielżan, ostróżkę i rudbekię.
  Trawnik powinno się w marcu mocno wygrabić z mchu, ze starej trawy, oraz zasilić nawozem (najlepiej zastosować specjalne mieszanki

  przeznaczone dla trawników).
  Sadzimy drzewa i krzewy, iglaste oraz liściaste.

 

  robota czeka na nas także W KWIETNIU  W kwietniu kontynuujemy w ogrodzie wiosenne porządki po zimie.


  Usuwamy okrycia zabezpieczające rośliny przed zimnem.
  Wygrabiamy pozostałe jeszcze liście. Odchwaszczamy i spulchniamy rabaty, możemy przy tym nawieźć glebę.
  Kwiecień jest dobrym miesiącem na sadzenie i przesadzanie m.in. róż (jeżeli nie zrobiliśmy tego jesienią) drzew i krzewów iglastych

  i liściastych bylin, także skalnych, kwitnących latem i jesienią .
  W drugiej połowie kwietnia możemy założyć trawnik. Możemy poza tym wysiewać: wprost do gruntu - m.in. maciejkę, eszolcję

  (maczek  kalifornijski), klarkię, dimorfotekę, godecję, słoneczniki, lobularię (smagliczkę), czarnuszkę i  pod osłony - m.in. astry,

  aksamitkę, cynię, dimorfotekę, zatrwian oraz także te, których nie zdążyliśmy posiać w marcu.
  Należy też zadbać o wcześniej wysianą rozsadę - pamiętać o pikowaniu (przesadzaniu bez bryłki ziemi w celu rozrostu systemu

  korzeniowego) i uszczykiwaniu wierzchołków u gatunków tego wymagających, o systematycznym podlewaniu, nawożeniu w razie

  potrzeby i utrzymywaniu odpowiedniej temperatury.

następna strona